Ikbob.

Drink je drankje, slik je slokje.

Er zit een bepaalde rangorde in de verpakking van een drankje ten opzichte van de smaak daarvan. Zo is cola (en nee, ik bedoel niet de P-variant, er is maar één échte cola) het allerlekkerste uit glas, gevolgd door blik, gevolgd door plastic, gevolgd door papier en als allerlaatste pas uit steen. Glas, blik, plastic, papier, steen dus. Ik mis de schaar in het rijtje.
Binnen deze categorieën kun je weer subgroepen maken, want een longdrinkglas is beter dan een glazen flesje, en een 33cl rank glazen flesje (zoals ze die in de zuidelijke Europese landen hebben) geniet de voorkeur boven de 20cl variant. Beide flesjes verkies ik overigens wel weer boven die lage brede dikke glazen die je tegenwoordig in al die zogenaamd hippe tenten ziet.
Binnen de plasticcategorie ben ik er nog niet over uit of ik liever een PET-fles heb of een plastic beker. De tweede drinkt lekkerder, al krijg je er wel plakhanden van.

M’n punt is dat cola drinken uit een PET-fles de cola anders doet smaken dan wanneer het uit een glazen flesje komt. Ik ben er vrijwel zeker van dat de glas- en plastic moleculen niet zo sociaal zijn aangelegd dat ze zich mengen met de cola-buren, dus het smaakverschil moet in dat geval honderd procent tussen de oren zitten.

Zo heeft elk drankje zijn eigen rangorde in verpakkingsmateriaal. Bij koffie staat de mok van steen bovenaan, met de papieren beker als goede tweede. Deze bekers doen mij altijd met weemoed terugdenken aan de lange pauzes in m’n schooltijd, of aan de laatste Lowlands. Ik heb nog nooit koffie gedronken uit een longdrinkglas, maar ik schat zo in dat deze redelijk onderaan het voorkeursrijtje bungelt.

Chocomel drink ik het liefst uit een blikje, net als appelsap, al staat het glazen flesje bij laatstgenoemde op een gedeelde eerste plek. Energiedrankjes zonder koolzuur trek ik dan weer prima uit een PET-fles, al zal deze vorm van wegwerpplastic waarschijnlijk nooit de toppositie veroveren.

Wellicht is het alleen het contactmoment met het materiaal dat de smaak voor je gevoel doet veranderen. Net als dat patat lekkerder is met een plastic vorkje dan met een houten variant, en bij de noodles de houten stokjes weer veruit de voorkeur genieten boven de iets grotere versie van die plastic vork. Tenzij je drie vingers mist, dan is de vork misschien aan te raden.

Maar dit zou betekenen dat de drank in je mond gieten zonder de verpakking aan te raken de drank in alle gevallen hetzelfde doet smaken. Redelijk riskant met koffie als je het mij vraagt.
Of alles altijd door een rietje drinken, dan heb je ongeacht de verpakking altijd dezelfde smaak. Maar goed, rietjes zijn van plastic en plastic had in veel gevallen niet de voorkeur.

Het eureka-lampje gaat aan. Vanaf volgende maand te koop: rietjes van plastic, papier, aluminium, steen en glas. In een handige hardcase etui voor onderweg.